سرش درد میکرد/ نگاهش به دورو ور بود نکند کسی اورا ببیند و بشناسد / آنقدر خودش را سیاه کرده بود که چهره خودش را در آینه که دید نشناخت/ با این دلداری ها کمی خودش را آرام کرد / این چهار راه خوب بود /همه بالای شهری بودند ماشین های آنچنانی/دست در جیب که میکردند باید میگشتند بین تراولها تا شاید یک پنج تومانی پیدا کنند/ سرش از صدای بوق ها، بوی دودها ،که ترکیب میشد با سرمای هوا و عطرها درد میکرد/ چاره چه بود / سر سال بود / باید پول پیش خانه را جور میکرد /خرج بیمارستان هم که روز به روز بیشتر میشد / سرش دردمیکرد /" ارباب خودم سامبله بلیکم "/ پیرمردی خشک بود/ بیخیالش شد / سرش درد میکرد/

ضرب آهنگی گرفت و رفت سوی مینی بوسی که بچه های دبستانی بی مهابا در آن میخندیدند/ میدانست که از آنها پولی دستش نمی آید/ اما شوق لبخندهایشان را که دید به سویشان رفت / پشت چراغ قرمز که ایستادند معلم با مهربانی درب ماشین را برایش گشود/ روی پله دوم ایستاد و شروع به خواندن کرد/" ارباب خودم سامبله بلیکم ارباب خودم سرتو بالا کن ارباب خودم بز بز قندی ارباب خودم چرا..."/ خنده ی بچه ها اورا به وجد می­آورد/چراغ کم کم داشت سبز میشد/ بچه ها قهقهه میزدند /سرش درد میکرد/  میخندیدند/ معلم پولی را در کلاهش گذاشت / با سر تشکری کرد و دستی برای بچه ها تکان داد/ دخترکان کوچک صدایشان از رفتنش در آمد / درب ماشین را بست / دختر رنجور  و ریزی که ماسکِ بر چهره اش همه صورتش را پوشانده بود / سرش را از پنجره بیرون کرد / "عمــو عــمو این شال گردن برای شما، سرما نخورید" / آن را به سویش  پر داد / به دستش که رسید / تا آمد  باز گردانش مینی بوس حرکت کرده بود / دخترک هم سرش بیرون از پنجره، برایش دست تکان میداد / به شال گردن نگاهی کرد کوچک و بچه گانه بود/ نگاهش دقیق شد / انگار آشنا بود / همین چند روز پیش بود مثلش را برای نگین خریده بود.../ زیر رویش کرد / دنبال چیزی میگشت/  لکه خون چند روز پیش که سرفه های دخترکش شدت گرفته بود، بر رویش جامانده بود/ نگاهش به سوی مینی بوس رفت / دخترک هنوز داشت برایش دست تکان میداد.../

* عاقبت زمستون رفت و روسیاهیش برای من موند...